Wolfhart Pannenberg

Wolfhart Pannenberg (2 października 1928 - 4 września 2014) był niemieckim teologiem luterańskim, filozofem religii i pisarzem. Urodził się w Szczecinie, a zmarł w Monachium. Studiował filozofię i teologię w Berlinie, Getyndze, Bazylei i Heidelbergu. W 1953 uzyskał doktorat, a w 1955 habilitację. Wykładał w Heidelbergu, Wuppertalu i Moguncji. Od 1968 pracował na Uniwersytecie w Monachium, gdzie kierował Instytutem Teologii Ekumenicznej i Fundamentalnej. W 1994 przeszedł na emeryturę. W latach 1975-1990 był członkiem Komisji „Wiara i Ustrój” przy Światowej Radzie Kościołów.

Jego refleksja koncentrowała się na objawieniu Boga w historii oraz wiarygodności chrześcijaństwa. Uważał, że objawienie dokonało się w historii, szczególnie w dziejach Izraela i życiu Jezusa, a jego wypełnienie nastąpi na końcu dziejów. Podkreślał, że zmartwychwstanie Jezusa jest rzeczywistością historyczną, choć pewność co do niego zapewnia wiara. Opowiadał się za dialogiem teologii z filozofią i nauką, a także krytykował oddzielanie objawienia od historii. Wśród jego publikacji znalazły się „Offenbarung als Geschichte”, „Grundzüge der Christologie” oraz trzytomowa „Systematische Theologie”.

Na podstawie artykułu „Wolfhart Pannenberg” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.