Hans Klein

Hans Klein urodził się 17 stycznia 1891 roku w Szczecinie. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do armii i służył na froncie zachodnim w 210. Dywizji Piechoty. W marcu 1915 roku został oficerem, a rok później przeniesiono go do lotnictwa. Służył w FAA 5 i FAA 6, następnie od listopada 1916 roku w eskadrze myśliwskiej Jagdstaffel 4. Pierwsze zwycięstwo powietrzne odniósł w kwietniu 1917 roku. Do lipca zgromadził 16 potwierdzonych zwycięstw, w tym pięć nad balonami obserwacyjnymi. Po zranieniu wrócił do służby i objął dowództwo Jagdstaffel 10. W listopadzie 1917 roku odniósł 22. i ostatnie zwycięstwo.

W grudniu 1917 roku otrzymał Pour le Mérite. Po kolejnym zranieniu wrócił do służby w kwietniu 1918 roku, pełniąc w eskadrze funkcję oficera naziemnego. Po wojnie uzyskał tytuł inżyniera, a następnie w stopniu majora wstąpił do Luftwaffe. Dowodził dywizjonem myśliwskim Jagdgeschwader 53 oraz Jagdfliegerführer 3, później kierował szkołami pilotów myśliwskich. Służbę czynną zakończył w kwietniu 1943 roku w stopniu generała. Zmarł 18 listopada 1944 roku w wypadku samochodowym w okolicach Bremy.

Na podstawie artykułu „Hans Klein” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.