Stefan Loitz

Stefan Loitz (znany także jako Stefan Lois, Stephan Loitz i Stefan Loytz) urodził się w 1507 roku w Szczecinie i zmarł w 1584 roku. Był szczecińskim kupcem i bankierem, a w latach 1545-1557 pełnił funkcję rajcy miasta. Jego ojcem był Jan (II) Loitz, burmistrz Szczecina, a matką Anna Glinecke. W 1560 roku poślubił Beatę von Dassel, wdowę po lüneburskim patrycjuszu i warzelniku Casparze Viscule.

Loitz prowadził interesy między innymi w Elblągu, Lublinie, Lüneburgu, Lubece i Danii. Udzielał pożyczek Zygmuntowi II Augustowi, za co otrzymał uprawnienia związane ze sprzedażą i wywozem soli oraz zarządzaniem komorami solnymi w Toruniu i Bydgoszczy. W 1568 roku został członkiem Komisji Morskiej, a w latach 1568-1569 pośredniczył w pozyskaniu pożyczki dla króla. W 1570 roku uczestniczył jako wysłannik królewski w kongresie szczecińskim. Problemy w handlu zbożem i solą oraz zobowiązania związane z pożyczką przyczyniły się do kryzysu finansowego domu Loitzów. Pod koniec życia mieszkał w Nowym Dworze, a następnie w Czyżykowie koło Tczewa.

Na podstawie artykułu „Stefan Loitz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.